Archief | oktober, 2015

Achtbaan

30 okt

Verbaasd en verwonderd ben ik waar je tot mens toe in staat bent. Waar de kracht vandaan komt om te handelen, na te denken en je ergens toe zetten tot iets wat niet jouw keuze is. Overgave en dealen met de uitdagingen van het leven. Vanaf het moment dat ik zeker wist dat de overdracht door zou gaan, moest ik mij (hoe moeilijk ook) erbij neerleggen en mijzelf in beweging zetten. Dat betekende dat ik met het nare bericht naar buiten moest treden, daarna mijn wagens te koop zetten, de hele inboedel van de camping verkopen, andere woonruimte zoeken, spullen inpakken, spullen weggooien en vooral afscheid nemen. Dat valt niet mee en ja natuurlijk het is allemaal maar materie, maar toch…. Er veranderd veel, ons woonplekkie, mijn werk, mijn veilige en prettige omgeving. Gezondheid is het allerbelangrijkste dat weet ik, maar het is toch iets van “rouwen om iets wat niet meer is” wat we met zijn allen doen.

Het is een ongelofelijk leerproces waar ik me momenteel in bevind en heel fijn om te zien hoeveel lieve mensen mij steunen, mij helpen, hoeveel ontzettend veel lieve facebook berichtjes, post en mails die ik krijg. Dat doet mij zo goed. Ontzettend dank jullie wel daarvoor! Dankbaar ben ik dat ik het allemaal mee mag maken, klinkt misschien gek, omdat ik het ook graag anders gezien had, maar toch voelt het voor mij zo. Ik vertrouw erop dat er “gewoon” weer iets nieuws voor mij op de loer ligt en diep van binnen weet ik dat ook. Het onzekere zit hem in dat ik alleen nog niet weet wat, maar hoe dan ook het komt goed.

Dit weekend staan nog 2 extra verkoopdagen gepland en dubbel dat ook, maar ik hoop dat het heel druk wordt en dat er nog heel veel mensen blij worden van vele leuke spulletjes die te koop staan. In ieder geval scheelt het mij weer om alles mee te nemen en op te slaan wanneer er nog van alles verkocht wordt. Tevens zou ik het leuk vinden om mensen nog even gedag te zeggen. Dus schroom niet om langs te komen.

De komende maanden, mogen we nog even op het eiland blijven. Midden in het dorp in het kleinste en liefste vakantie huisje van De Woude. “Op stok”. Heel lief dat we het even mogen huren, dank je wel lieve Ink en René. Daarna zal ik meemaken waar we neerstrijken. Ik kijk ernaar uit om samen met mijn kids en met mijn rust in de branding mijn lief Johan een nieuw begin te maken. We gaan zien wat de toekomst brengt na deze achtbaan waar ik mezelf op dit moment in bevind!

Yvon.

Yvon.foto boot marleen 7-2013 n

Laatste seizoen

12 okt

Lieve mensen,

Ik had heel graag met een ander verhaal op mijn blog willen komen, maar het leven heeft blijkbaar andere plannen met mij. Het mag helaas niet zo zijn. In het jaar 2013 werd het mij allemaal teveel, ik kon de financiering niet rond krijgen om mijn ex-partner uit te kopen. Stond er alleen voor, mijn kids werden groter en kwamen steeds minder. Het is best een gedoe op een eiland wonen, met je fiets in het bootje, tegen de wind in een uur fietsen, ik snapte het wel dus daar lag het niet aan. Ik zag geen andere uitweg door de boerderij en de camping te koop aan te bieden. De boerderij werd snel verkocht en in hetzelfde jaar ging plotseling de koop toch niet door (zie een paar blogs terug) Inmiddels diende er zich nieuwe kandidaten aan en na een vervelende advocaten periode, druk van de makelaar en ex-partner werd er naar mijn mening te snel een nieuw koopcontract getekend.

2 weken geleden kreeg ik geweldig goed nieuws te horen, de Rabobank wilde mij nu wel van een financiering voorzien, de vlag ging uit. Het lange wachten op een definitief antwoord van de bank, maakte dat ik in de tussentijd geen actie kon ondernemen en het moeilijk vond om een blog te schrijven. Het afgelopen seizoen vertelde ik voorzichtig aan sommige campinggasten dat het nog spannend was en dat wij net als zoveel hoopte dat we door konden blijven gaan met hetgeen wat ik zo graag doe. Maar nu, na een paar zenuwslopende weken achter de rug te hebben geef ik de hoop op. We hebben 3 gesprekken gehad met de kopers, hun een aantal voorstellen gedaan, maar helaas, zij willen het gewoon heel graag kopen. Zonder de camping erbij. Het is zuur, pijnlijk en heel erg jammer dat het blijkbaar niet zo mag zijn. Vorig weekend hadden we een afscheidsfeest gegeven met als thema “een nieuw begin” Wat het leven ook brengt er is altijd weer een nieuw begin, waar iets ophoud te bestaan. Wat het ook is, weet ik nu absoluut nog niet en ik ben er op dit moment nog niet mee bezig. Eerst een plan bedenken hoe nu verder en ruimte geven aan het afscheid en bijkomend verdriet.

Verder bedank ik iedereen die mij het mogelijk heeft gemaakt de afgelopen 13 jaar om van deze plek iets geweldigs en bijzonders te maken. En mijn dank gaat uit naar alle campinggasten die hier zijn geweest.

Liefs Yvon.