Archief | april, 2016

Thuis komen.

22 apr

image

Vrijdag ochtend vroeg fiets ik mee met dochter Wies naar school. Vanaf Wijk aan Zee naar Castricum door de Duinen. Pff…. na elke Kluft moet ik bijna aan het zuurstof, zo erg is het met mijn conditie. Onderweg kletsen (zolang ik niet buiten adem ben lukt dat aardig) we over van alles en nog wat. Echt gezellig.

Nadat de bestemming bereikt is, scheiden onze wegen en heb ik mega zin in koffie. Dik verdient al zeg ik het zelf. Op dit vroege tijdstip is er nog bar weinig open en om tijd te rekken fiets ik door naar Bakkum. Daar hoop ik een bakkie te kunnen doen bij Henny.
Al was Henny er zelf niet, de koffie smaakte fantastisch!

Met een blij gevoel fiets ik terug naar Wijk aan Zee. Gewoon de paddenstoelen volgen daar staat het goed op aangegeven. Toch? Ha ha…. en dan toch de verkeerde kant op gaan. That’s my 😉 Richtingsgevoel en borden lezen gaan voor mij gewoon niet samen en heb ik allang geaccepteerd.

Tijdens de mooie fietstocht ben ik verwonderd over de mooie omgeving, de stilte en de natuur. Bij een klein meertje stop ik, zet mijn fiets aan de kant en pauzeer ik voor een meditatie moment.

Gelukzaligheid overspoeld mij en in mijn onderbuik borrelt het, het zou de koffie kunnen zijn, maar nee ik weet het zeker dat is het niet. Ideeën en inspiratie vallen mij toe: maandag ochtend naar het gemeentehuis en informeren wat de mogelijkheden zijn op de Meeuweweg.

Ik heb er zin an!
Al weet ik nog niet precies in wat, maar dat komt wel. Wanneer het borrelt en stroomt in je lijf is het goed, wat het ook is.

Fijn weekend allemaal, liefs Yvon.

Een nieuw begin

10 apr

Opnieuw beginnen in een klein en bijzonder dorp tegen Duin en zee aan. Een jaar geleden nog volstrekt ondenkbaar, niet mee bezig en nog zo volledig “into” de camping.

Op De Woude daar lag toch immers mijn toekomst en vooral verder gaan met hetgeen waar mijn hart ligt dat was toch mijn missie? Of toch illusie 😉
Het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt, is weer zo meer dan waar.

Een huisje gekocht op een mooie plek (bijna nieuw voor mij) in het dorp Wijk aan Zee. Na 2 weken schilderen, gordijnen naaien, hup verhuizen en de rest komt wel. Vrolijke kleuren, veel licht en mijn oude vertrouwde zooi erin maken dat ik me comfortabel en vrij voel op dit fijne plekje. Ik ben in mijn element. Tevens met het zomerhuisje erbij kan ik creatief weer helemaal los gaan en het lijkt mij leuk om straks weer gasten te mogen ontvangen.

Neergestreken in dit fraaie dorp probeer ik mijn draai te vinden, de mensen zijn vriendelijk, open en gastvrij daar ligt het zeker niet aan. Afgelopen vrijdag avond stap ik spontaan binnen bij hotel restaurant Sonnevanck daar ondervind ik hoe spannend is het om opnieuw te beginnen, geldt trouwens voor elke nieuwe start. Er is geen imago om je achter te verschuilen, er zijn geen vrienden om je heen waar je even op terug kan vallen.

Een beetje verloren loop ik terug naar huis, ik voel me op dat moment alleen op deze nieuwe plek. Ik mis De Woude, mijn vrienden en al het vertrouwde. Wetende dat alles moet groeien,  verwacht niet teveel en dat ik verdwalen mag op mijn nieuwe pad. Rustig aan, de tijd nemen om te voelen en ervaren is een wijze les. Ik mag oefenen en ik ben al begonnen.

Wijk aan Zee ik ben dur en ik laat me verrassen.

Yvon.

image