Archief | maart, 2018

Lola dank je wel

16 mrt

tot en met 21 februari 2015 2122

Gister afscheid moeten nemen van mijn allergrootste en liefste vriendin Lola. Onvoorwaardelijke liefde wat je krijgt van een hond. Dat is wat ik vanaf de eerste dag gevoeld heb 6 jaar geleden toen Lola als pup van 8 weken bij ons kwam wonen. Meer dan mooi om dat meegemaakt te mogen hebben en dankbaar voor haar ben ik tot in iedere vezel van mijn lichaam.

In 4 weken tijd is ze heel snel achteruit gegaan, ze wilde niet meer eten. Ik dacht Lola, wat is dit vind je de brokken niet meer lekker? Andere brokken gekocht, vlees erbij, want niets is mij te gek wanneer het om Lola gaat. Wat zou er zijn? Ze gedraagt zich anders, sneller moe, langer blijven liggen, is ze misschien schijnzwanger? Bloedafname en een buikecho. Haar bloed was niet in orde, bloedarmoede, weinig bloedplaatjes en een vergrote milt zagen ze op de echo.

Na vele onderzoeken verder bij een specialistisch ziekenhuis in Rijswijk blijkt ze een auto-immuunziekte te hebben, slik…. Het is een serieuze ziekte dus. De medicatie slaat niet aan, ze gaat zo snel achteruit, weinig conditie en helemaal geen eetlust meer. Een koelkast vol met lekkers, makreel, rosbief, gekookte kip, paardenworst etc. een paar hapjes en dat was het dan. Dit is niets voor een labrador die altijd met eten bezig is.

Gister ochtend was dan het moment; 15 maart 2018 om 11.00 uur , Lola kon niet meer opstaan en was helemaal opgebrand. De ziekte had haar in de greep. Vreselijk om haar zo te moeten zien lijden, Huub, Wies, vriendin Ink waren bij mij en bij haar en dat was zo fijn. En nu is het vreselijk stil in huis, ik kan het nog niet bevatten, mijn maatje, mijn vriendin, mijn hondenschouder waar ik altijd op kon leunen fysiek niet meer bij mij.

Het leven is loslaten en afscheid nemen, voor nu wel weer even genoeg vind ik zelf. Maar wat ik vind doet er niet toe en dat weet ik ook. “Het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt” gaat ook hier weer op.

Lola was een vriendin van ons allemaal, die lieverd, mocht en kon altijd overal met me mee, lief, vriendelijk, vrolijk, speels, geen gegrom, geblaf of gesnauw. Sociaal en hield meer van mensen dan van honden. Wat zullen wij jou missen lieverd.

Lola dank je wel voor alles en dat je bij ons was.

Yvon.